Przeszlysmy do kuchni. Mama postawila wode na gazie. Byl sloneczny dzień, za oknem widac bylo jasne niebo, blekitne i czyste. Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiński. Usiadla obok mnie.- Mamo! Ja juz nie moge! Nie mam sily... mamo, pomoz mi jakos... tego nie sposob... nie sposob wytrzymac! Zamknela znowu oczy i przez chwile sadzilam, ze jest zmeczona rozmowa. zadna przesada! Milosc toczy ci szara substancje, niedlugo zostanie z niej goly matematyczny ogryzek!
sprawdz autoryzacjeno authnieautoryzowanono authauthorization failed