Do mojego przedzialu wsiadly jakies dwie panie z dziewczynka i starszy pan w okularach, spoza ktorych przygladal sie nam uwaznie. Niespokojne, burzliwe uczucie do Marcina. To nie jest scisle okreslenie. W pewnym sensie, przynajmniej, nie jest scisle. Stalam wiec na peronie i czekalam na odjazd pociagu. Mama otworzyla okno. Marcin trzymal w reku siatke z dwoma karpiami, ktore kupilam przed chwila. Ryby poruszaly sie gwaltownie. Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam.
brak autoryzacji905nieautoryzowanono authsprawdz autoryzacje