Marcin trzymal w reku siatke z dwoma karpiami, ktore kupilam przed chwila. Ryby poruszaly sie gwaltownie. Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. Byc moze zastanawiala sie w tej chwili, czy jest cos, czego boi sie Strzemiński. Rozwinelam papier i otworzylam niewielkie pudeleczko. Stalismy przed moim domem. Przygladali mi sie uwaznie, jakby chcieli zobaczyc choc ulamek tego, co we mnie tkwi
zasobniki ciepłej wodypłytki warszawasaunyhale namiotowetłumacze przysięgli