Ala wrocila do domu pod koniec lutego, ciagle jeszcze bardzo slaba, z noga uwieziona w gipsie. W sobote rano z obojetna mina zakomunikowalam Marcinowi: - Chcialabym, zebys przyszedl do mnie jutro o piatej! Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Poszlam do swojego pokoju, ktory w czasie nieobecnosci Ali byl moim krolestwem Rozwinelam papier i otworzylam niewielkie pudeleczko.
tkaniny powlekaneNews Archive 000002KołobrzegNews Archive 000005Radio internetowe