Stalam wiec na peronie i czekalam na odjazd pociagu. Mama otworzyla okno. Kiedy szykowalam sie do wyjscia, siedzial juz nad moim brulionem. Jednak zrezygnowal! Chociaz prosilam! Chociaz wiedzial, jak mi na tym zalezy! Nie powiedzial nic wiecej, a ja nie moglam pytac. No, nie moglam. Ala parsknela przytrzymujac reka policzek. Bolal ja ciagle, zwlaszcza kiedy sie smiala.
903